depressie, Er zou eens niks gebeuren, Gezondheid, In de Maatschappij, Persoonlijk, Posting, Uncategorized, Zeg het eens met .....

Opdracht 5 voor Inspiratie: Quotes

Onze grootste overwinning is niet dat we nooit falen, maar dat we telkens als we struikelen weer opstaan.

-Confucius-

Een van mijn favorieten spreuken , mensen die hebben een onuitputtelijke kracht, ik zie het om mij heen, ik zie het bij mezelf.

Dat laatste durf ik nu eens te schrijven, niet alleen kijken en opkijken naar de kracht van een ander.

Nee ik kijk nu eens naar mijn eigen kracht ! Telkens als ik het weer toeliet om mijn muurtje te laten zakken, mensen weer toeliet werd ik wederom teleurgesteld.

Men zei, geef je grenzen aan , men zei je kunt het ons zeggen, men zei ach men zei zoveel en deden precies dat waardoor ik mij zoals altijd terugtrok.

En zoals altijd was het mijn schuld, god wat heb ik dat lang geloofd en nog, het zit zo diep in mij geprent, slaat de twijfel nog weleens toe. Dat alles in mijn lijf wel als versteend aanvoelt, voelt alsof het met 1 duwtje omvalt.

Echter ik merk dat mijn kracht net iets sterker is , sterker dan wat ze zichzelf wijs maken, sterker dan dat zij mij willen wijsmaken.

Teveel heb ik waargenomen , teveel heb ik mij op de achtergrond gehouden uit respect voor iedereen behalve voor mijzelf , ik was de aansteller, wat zijn nu mijn problemen ten opzichte van die van hun ?!

Ik stel nu de vraag : wat maakt jullie probleem erger dan die van een ander of van mij ? Nou ?

Ieder heeft een rugzakje, daar moeten wij het meedoen en zolang wij allen de kunst bezitten om weer op te staan en verder te gaan mogen we trots op ons zelf zijn !

Fictie, In de Maatschappij, One word Challenge, Posting, Uncategorized, Zeg het eens met .....

One Word Challenge: Station

Here i am waiting at the the station and i am having a conversation with a very nice man.
It a pear he was in the army in World War II .
He is kind a sad about how the world is turned in too.
He said, we fighted for Freedom for everyone and yet there are still Wars and Hate. I lost lot of my friends and in these days the one who were ones friends are killing eachother.
Maybe if they were stationed in one of the War zones back in 1940/45 they would think differently.

This year it will be 75 years ago that occupied Europe was Free, Manny tears of joy and sadness. Joy for those who could go back home and sad for those who were killed, either in the Concentration Camps in the fields our out of disappears.

Everyone hat too find a new purpose,   A New challenge too go and rebuild there home our create a home far from were the horrible things happened.

Now 75 years later, people are still running from the War zones. People still have too fight for there right and freedom. People still be killed due too in what they believe in .

What if Whe all believed in Love and carrying for one another and respect that what one believe in wouldn’t matter as long this World could finally live in Peace.

The train was coming in to the station, I ask if he hat too take this one too so he could told me more about his life experience.

No dear I simply sit here everyday and hope I can touch just one person per day so they Maybe practice love instead of hate.

Well Sir you touched me and I promise I will do my best.