natuur, Ontspanning, Persoonlijk, Uncategorized, Vakantie

Uitstapje

Vorig jaar en dit jaar zoveel veranderingen , invloeden van buiten door ernstige ziekte en overlijden dat het er vorig jaar niet zo van kwam en wij er de rust ook niet voor hadden, toch mochten wij niet klagen, al met al er ook een paar keer tussenuit geweest. Echter normaliter gingen we langer aan 1 stuk, dat levert net iets minder stress en prikkels op , voor mij dan 😉

Nu hadden wij gedacht dat dit jaar het ook nog wel even kon duren eer ons “paardje” van stal kon. Echter alles bleek vlugger te gaan dan verwacht waardoor er toch even een ruimte is om 6 dagen weg te gaan.

Wij gaan eindelijk eens de Keukenhof bezichtigen, het “winters” weertje in de Lente houdt ons niet tegen, ik klapper nu al met mijn tanden maar ja je moet toch door de zure appel heen om wat te zien.

Nee wij zullen er niet in het weekend heen gaan, we willen bloemen zien en geen mensen voeten, hoofden, ellebogen, links, rechts, voor en achter je hebben.

Alles is ingepakt en gereed en morgen rijden wij naar een akkerbouw boerderij met Camperplaatsen op hun erf.

Nee niet zoals hieronder aan Lavendelvelden maar met hun eigen charme.

depressie, Er zou eens niks gebeuren, Gezondheid, In de Maatschappij, Persoonlijk, Posting, Uncategorized, Zeg het eens met .....

Opdracht 5 voor Inspiratie: Quotes

Onze grootste overwinning is niet dat we nooit falen, maar dat we telkens als we struikelen weer opstaan.

-Confucius-

Een van mijn favorieten spreuken , mensen die hebben een onuitputtelijke kracht, ik zie het om mij heen, ik zie het bij mezelf.

Dat laatste durf ik nu eens te schrijven, niet alleen kijken en opkijken naar de kracht van een ander.

Nee ik kijk nu eens naar mijn eigen kracht ! Telkens als ik het weer toeliet om mijn muurtje te laten zakken, mensen weer toeliet werd ik wederom teleurgesteld.

Men zei, geef je grenzen aan , men zei je kunt het ons zeggen, men zei ach men zei zoveel en deden precies dat waardoor ik mij zoals altijd terugtrok.

En zoals altijd was het mijn schuld, god wat heb ik dat lang geloofd en nog, het zit zo diep in mij geprent, slaat de twijfel nog weleens toe. Dat alles in mijn lijf wel als versteend aanvoelt, voelt alsof het met 1 duwtje omvalt.

Echter ik merk dat mijn kracht net iets sterker is , sterker dan wat ze zichzelf wijs maken, sterker dan dat zij mij willen wijsmaken.

Teveel heb ik waargenomen , teveel heb ik mij op de achtergrond gehouden uit respect voor iedereen behalve voor mijzelf , ik was de aansteller, wat zijn nu mijn problemen ten opzichte van die van hun ?!

Ik stel nu de vraag : wat maakt jullie probleem erger dan die van een ander of van mij ? Nou ?

Ieder heeft een rugzakje, daar moeten wij het meedoen en zolang wij allen de kunst bezitten om weer op te staan en verder te gaan mogen we trots op ons zelf zijn !