Aanloop naar Kerst, Gezondheid, Ontspanning, Persoonlijk

Nog 6 nachtjes slapen…

Het aftellen is alweer begonnen nog 6 nachtjes slapen en dan zijn de kerstdagen weer aangebroken.

Twee weken geleden lag ik in narcose en werd mijn oog rechtgezet, gelukkig hadden zij mij serieus genomen m.b.t de narcose en wel hebben ze opiaten aangepast/weggelaten waardoor ik 1000% beter uit de narcose kwam, wel misselijk maar geen overgeven, geen carrousel gevoel, ik kon mijn ogen open houden. Dik tevreden en opgelucht. Helaas schoot mijn 50ste verjaardag erbij in want met een oogezet, blauw en pijnlijk oog had ik niet echt de fut voor fun.

Nu na 2 weken is het nog rood en geïrriteerd maar stukken beter morgen de eerste controle ben benieuwd wanneer ik weer mijn haren mag wassen , mag namelijk geen water inkomen. En wat mis je dan in de ochtend het koele water in je gezicht, deppen ja maar daar gaat niks boven ijskoud water in je gezicht plensen.

Kerst ja, ik vind het wel.gezellig maar wij hebben elk jaar een soort van discussie. Persoonlijk ( en nee ik hoef zelf niet te koken ) ben ik tevreden met een gewone maaltijd, G maakt er echt een deal van, hij kan al weken te voren ermee bezig zijn. Dan opper ik dat het volstaat met een gewone maaltijd, jaaa hallo zegt hij ik ben er ook nog. Ja zeg ik dan doe niet zo moeilijk we hoeven toch maar iets te eten. Nee G gaat dan opsommen wat hij eventueel wel wilt maken. *Zucht* ik geef mij weer over, geen verzet. En weet dat het , hoe lekker ook het een overvloed gaat worden.

Hoe gaat dat bij je/jullie ?

In ieder geval nog 6 nachtjes slapen en dan is het Kerst, ik heb mij heiligavond er makkelijk op gemaakt, gourmetten, alles is daarvoor al in huis, ingevroren. Op het stokbrood en groente na.

Ik wens iedereen hele ontspannen, liefde en vreugdevolle dagen met Kerst toe en voor 2020 Gezondheid vooral Gezondheid want zonder Gezondheid verbleekt de rest ook , ben jezelf en je dierbaren Gezond dat is toch het grootste goed.

belazerd, depressie, Er zou eens niks gebeuren, Gezondheid, Gezondheidszorg, In de Maatschappij, Persoonlijk

Diep gekwetst en teleurgesteld

Ik heb getwijfeld of het hier thuis hoorde om neer te zetten en ja ik breek het zwijgen.

Al jaren ook voor de dood van schoonvader waren het geen makkelijke personen in de omgang en zeker heeft een verhaal twee kanten, hun kant dat ik niet op mijn mond was en ben gevallen , dat mijn wortels niet 100% Nederlands zijn kortom niet de gewenste schoondochter.

Wat doe je dan , je doet je best, niet zo zeer voor hun maar hun enigste zoon en tevens kind , die het ook al zwaar te stellen had en heeft , nooit is iets goed , van overmatig contact naar nul contact en zo wisselde dat gedurende 27 jaar. Telkens was ik het dan die boter bij de vis deed , want ja enigs kind en het zijn toch zijn Ouders , zo zij ik dat ook altijd tegen hem , zodat hij het contact herstelde , want andersom gebeurde dat nooit. Uit die hoek kwam alleen geluid als er problemen waren.

Sinds Schoonvader is overleden is zij nog erger geworden , beschuldigingen jegens haar Zoon en ik middenin om de boel te sussen , ook omdat het in het extreme liep contact gelegd met hulpinstanties , zo krijgt ze een ouderezorg verpleegkundige om haar te monitoren. Echter sinds Schoonmoeder wist dat wij die hulpvraag hadden gevraagd mag i.v.m met de wet privacy op verzoek van haar geen terugkoppeling meer plaats vinden. Dat is nu dik 4 mnd geleden in die tussentijd waren er weer vele strubbelingen . Ze heeft een buurvrouw die amper 5 mnd in het gebouw woont, veranderingen met hele delicaten zaken laten uitvoeren, achteraf had ze spijt omdat het advies door de buurvrouw verkeerd was . Tjaaaa !

Wij mochten echter niet kortsluiten met de buurvrouw o nee , dat mocht niet. Wij mochten niet vragen waarom buurvrouw niet eerst contact met de Zoon had gezocht of dat allemaal wel veranderd kon of mocht worden.

Vorige week staat Schoonmoeder om 8.20 in de ochtend aan de deur. Wij lagen nog in bed. Maar je wilt haar niet laten staan. Ze begint over 1 thema dat ergens een foutmelding kwam aan een pinautomaat tot een eindeloze discussie die overging in gemene uitlatingen, niet willen luisteren, het was over en weer geschreeuw.

Ik was het zo zat dat ik haar verzocht de woning te verlaten, dat had haar Zoon ook al enige malen gedaan, dat dit wederom bij haar op niks zou uit lopen, haar twinkelende oogjes met een lichtelijke glimlach genoeg zij. Had ik nogmaals verzocht aan haar de woning te verlaten met het daarbij behorende gebaar waar de deur was.

Ik had het niet in de gaten en kreeg een flinke stoot van haar elleboog in mijn maag en een paar flinke dreunen tegen mijn borstkas en alsof dat al niet erg genoeg was, kijkt zij mij aan met een zeer duistere blik en durft te zeggen, raak mij niet aan en vuiste weer op mijn borst. Ik was letterlijk bevroren op de plaats en haar Zoon heeft haar buiten gezet.

Ik heb, hoe triest klinkt dat, echter ik heb de politie gebeld om het te melden en wat kunnen we er tegendoen ?

Politie dacht mee , aangezien ik geen aanklacht wilde starten hadden ze wel een melding genoteerd , ook het advies dit met haar arts en ouderenzorg te bespreken.

Mantelzorgsteunpunt kon mij niet helpen, Ouderenzorg was donderdag niet bereikbaar hebben mij gisteren pas terug gebeld , vonden het erg maar hun contact met haar was positief, een aardige 80 jarige vriendelijke vrouw , ze zou het wel met de arts overleggen !

Ja beste mensen zo loopt dat , je wilt hulp maar een aanklacht indienen is geen hulp en zou het laatste zijn wat ik zou doen , mensen die hulp kunnen verlenen zijn afhankelijk van de medewerking van cliënt !

Ik mag het niet zeggen maar zij heeft mij al zoveel aan het verstand gedaan, al toen ze 55 jaar was en nu schermt ze met haar 80 jarige leeftijd en dat alles niet makkelijk is echter het slaan gaat haar goed af en met kracht ! Dat ze zich maar laat onderzoeken, want haar temperament zal niet iedereen zo aanzich voorbij laten gaan en gelijk heeft men dan ook ,je hebt met je handen van andere af te blijven ook oudere mensen dienen hun handen thuis te houden !

Huisartsen dienen zorgen en klachten van familie serieus te nemen en zonodig bevoegdheid te krijgen om client te dwingen om bepaalde onderzoeken te ondergaan voor client haar welzijn en bescherming en ook voor bescherming van naaste !

Ouderen kunnen misstanden melden en dan krijgen ze hulp. Maar wij dan ? Hoe zit het met Mantelzorgers ? Waar krijgen hun gehoor ?

Advies was wel afstand te houden, eh ja daar was ik zelf al opgekomen op mij hoeft zij niet meer te rekenen !

Ik loop sinds vorige week met maag/darmkkachten, pijn op de ribben en borst, misselijjk en ontzettend moe , daar hoeft zij de concequenties niet van te dragen !

Fictie, Gezondheid, In de Maatschappij, Non-fictie, Uncategorized, Vervolg, Zeg het eens met .....

En nu ?

Truus ging naar huis, het was een emotionele dag en haar bekruipt een angstig gevoel over haar zusje Marie.

Eenmaal thuis neemt ze contact met hun broer Ton. Ton begreep Truus haar onrust volkomen, ook hij bespeurde veranderingen bij Marie en vooral dat ze erg onrustig bleek en een kort lontje had. Hij gaf Truus te kennen dat hij getracht had met Marie te praten of haar iets dwars zat of dat ze problemen met iets had, gezien ze zo nerveus en gepikeerd over kwam. Wat zei ze daarop vroeg Truus ?

Tja zegt Ton ze weet niet dat ze zo overkomt en wordt boos , ze heeft het gevoel dat jij en ik iets tegen haar hebben omdat wij beiden hetzelfde aankaarten bij der.

Ja Ton zo ging het vandaag ook bij haar, ze raakte helemaal overstuur , ze vergat ook dat Mieke er niet meer was en dat was de druppel ze hield het niet meer droog. Ik ook niet omdat je ziet dat ze machteloos is en ja eerlijk gezegd ik ook .

Ton ik ga nu ophangen, ik ga haar huisarts bellen. Is goed zegt Ton ik hoor wel weer van je , dag Zus.

Truus zocht het nummer op , ze hadden beide niet dezelfde huisarts zodoende was ze een beetje huiverig maar ze wist niet wat ze anders moest.

De assistente nam de telefoon aan, Truus gaf de gegevens door zodat ze wisten over welke patiënt het zou gaan. Truus deed haar verhaal zo goed als het kon. Ja Mevr ik begrijp dat u zich zorgen maakt om uw zus , hier hebben we nog niks kunnen merken. Wat zou u nu van ons willen? Truus zei dat ze graag had dat ze haar zusje Marie deden onderzoeken. Ja Mevr dat kan ik u niet beloven, als u zus niet openstaat om iets toe te geven en wij niks concreets merken kunnen wij haar niet dwingen tot een onderzoek .

Truus en nu ? Wat nu ? Overal hangen folders,zie je reclames over Ouderen en dat men ze goed in de gaten moet houden, bij merkbare verandering aan de bel trekken!

Ik begrijp u Mevr, zal ik eens overleggen met de Ouderenverpleegkundige of ze eens bij u zus op huisvisite gaat om eens een inschatting te kunnen maken? Ja graag zei Truus !

Enkele weken gingen voorbij , Truus werd gebeld door de Ouderenverpleegkundige, Truus deed weer haar verhaal en die van Ton , de Ouderenverpleegkundige zei dat ze dezelfde middag langs zou gaan en als ze binnen werd gelaten kon ze later nog verslag uitbrengen.

Later op de dag ging de telefoon, de Ouderenverpleegkundige, ik was bij uw zus en mijn indruk was dat ze vrij rustig en goed overkwam, ik kon niet aan de hand van dit bezoekje vastellen wat u mij vertelde . Ze had wel een iets wat hoge bloeddruk maar dat kan ook zijn doordat ik er onaangekondigd stond . Ik heb met uw zus afgesproken dat ik over 2 maanden nogeens voorbij zal komen.

Truus is er niet gerust op maar bedankt zich, ze spreken ook af dat als zich nog meer rare dingen zouden voordoen dat ze kon bellen.

Truus en Ton waren nog bij Marie geweest echter de bezoekjes werden steeds vermoeiender, het leek alsof Marie alleen maar nog boos kon zijn. De voet was nog niet binnen de deur en dan begon het gemopper. Het ging zover dat er altijd wel een woordenwisseling ontstond en dan kon Marie niet stoppen ook niet bij het verlaten van haar flatje tot op de gang dat men zich schaamde voor de buren . Vooral Ton met zijn zware stem .

Truus besloot voor die 2 maanden nogeens te bellen, het bleek dat de Ouderenverpleegkundige maar 1 dag in de week zat dus moest er weer teruggebeld worden.

En nu ? Afwachten ?

Fictie, Gezondheid, In de Maatschappij, Non-fictie, Zeg het eens met .....

Communicatie in de Mist

Het zonnetje schijnt ze staat op haar balkon de vervallen bloemetjes eruit te plukken, giet ondertussen iets water bij. Haar kat ligt op het tafeltje, tevreden en bekijkt haar eens af en toe.

De deurbel gaat en ze blijft doorplukken , kijkt niet eens op . In eens een kreet “o mijn god laat jij mij schrikken ” . Haar zus ” ik heb toch eerst gebeld Marie”. Welnee Truus dan had ik dat zeker gehoord ! Nou Marie je hebt wel vaker problemen met je gehoor maar ga vooral niet naar een oorarts eigenwijs mens wat je bent.

Marie legt het gietertje neer en loopt naar binnen, Truus vertel eens waarom was je gisteren niet geweest ?

Truus kijkt verbaasd, gisteren ? Wat was gisteren dan ? Nou je zou gisteren met mij naar de stad zijn gegaan zegt Marie. Welnee hoe kom je daar nu weer bij ? Wij gaan elke dinsdag naar de markt Truus. Ja Marie vandaag dus . Hoe vandaag ? Vandaag is Woensdag Truus ! Nee hoor kijk maar op je kalender Marie. Marie kijkt op haar kalender en zucht zachtjes, koffie Truus ? Ja kom maar 1 kopje voor we gaan .

Marie ? Ja Truus. Vindt jij ook niet dat je de laatste tijd bepaalde dingetjes vergeet ? Zoals wat ? Nou zoals je de dagen door elkaar haalt ? Nou jaaa vergeet ik eens dat vandaag dinsdag is ! Nee Marie en vorige week Ton zijn verjaardag, daar waar jij normaal mij zegt dat ik het niet moet vergeten. Ik vind dat niks voor jou. Ook dat je mij al enkele malen rond 22.30 belt iets wat je normaal niet doet omdat je om 9.30 al in bed ligt. Zo niet jou.

Marie is stil en schenkt de koffie op , Truus ? Ja. Ik heb eigenlijk geen zin om vandaag over de markt te gaan , vind je dat erg ? Wat is er dan Marie ? Potdorie waarom moet er toch altijd iets zijn ! Kan een mens eens geen zin hebben!? Altijd dat “wat is er Marie”, nou niks, niks is er !

Truus keek beduusd en zei, nou ik ben het niet gewend allemaal van je, je bent in die 74 jaar nog nooit iets vergeten, hebt nooit een marktdag overgeslagen zelfs niet als je een flinke kou had.

Ja Truus we worden allemaal een dagje ouder waar het soms nalaat . Nou Marie ik ben anders 4 jaar ouder dan jou en tuurlijk vergeet ik ook weleens iets maar zusje bij jou is het anders , niet boos worden maar wil je niet eens met de dokter erover praten ?

Stil ! Ma..Shhh! Nee Truus! Niks de maar, ik wil het niet horen ,stil drink je koffie vertel iets leuks maar niet weer over mij beginnen. Truus pakte trillend haar kopje op.

Marie was alweer in een boze bui, iets wat steeds vaker voorkwam ,waar naar het schijnt ze zich niet van bewust is. Tenminste zo ken ik haar niet.

Zeg Truus hoor jij nog weleens iets van Mieke ? Hoe bedoel je , Mieke ? Ja Mieke van Pol ! Ja ik weet welke Mieke ,Marie ! Nou dan doe niet zo alsof je het niet weet ! Truus is even stil maar wordt nu ook boos, nou moet je eens luisteren Marie ik volg je gewoon niet meer, je kunt me toch niet vertellen dat je bent vergeten dat Mieke 4 maanden terug is overleden?! Niet waar ! Jawel Marie, 4 maanden is het geleden en jij was erbij, jij was erbij Marie !

Marie begint te huilen, ons Mieke is niet meer , hoe kan ik dit nu zijn vergeten, waarom weet ik dat niet meer, schiet haar door het hoofd en ze wordt bevangen door angst .

Truus had intussen een arm om haar heen geslagen beide hadden een gevoel dat hun communicatie in de mist geschiedde. Gedachten die verdwenen en woorden die niet aankwamen.

Gezondheid, In de Maatschappij, Non-fictie, Persoonlijk, Uncategorized

De Wachtkamer

Goedemorgen opzich is het best een luxe dat onze Huisarts al inloop spreekuur heeft vanaf 7.00 uur. Helaas ben ik niet de enigste die er zo overdenkt, heel zelde komt het voor dat het lekker rustig is maar niet vandaag. Het is alweer een tijdje geleden dat er zoveel voor mij zijn. 10 om precies te zijn.

Even nadenkend is dat begrijpelijk we zitten kort na het verlangde weekend.

Als het zo druk is , is het altijd zo’n gedoe om in de gaten te houden wie voor mij de laatste is, dan is het daar degene mijn buurt. Gelukkig stond diegene voor mij aan de bali dus dat scheelt.

Ik loop al 2 weken met een ontzettende droge neusholtes en het voelt niet prettig, ze zwellen ook zodat het vervelend is als je weinig lucht krijgt daardoor. Ook heb ik aan of achter of in mijn oor iets raars , nu al een paar keer tijdens of na het wandelen een geluid dat lijkt of ergens water wegloopt in een putje.

Het komt echter bij mezelf vandaan, mijn oor namelijk, zo raar! Ik keek eerst nog achter mij waar het geluid vandaan kwam, nou mijn oor dus ! Gelukkig geen pijn.

Dus vandaar zit ik nu in de wachtkamer met 10 mensen voor mij .

In de Maatschappij, In Memory, Koffie Praatje, Non-fictie, Persoonlijk, Uncategorized, Zeg het eens met .....

Bijna Juni

Koffiepraat…

Zo wat is deze maand ook weer omgevlogen, nu hadden wij veel te regelen en afspraken dan lijkt alles nog sneller te gaan.

We zijn in de Keukenhof geweest, er gelijk 6 daagjes weg eraan vast geplakt.

Het appartement verkocht en zonder te hoeven verhuizen.

Waar ik wel veel last van heb , kan niet schrijven had want ik heb het nog steeds, is behoorlijke pijn, dat heb ik normaal ook al echter het lijkt door het wisselvallige van het weer wel extreem aanwezig. In de ochtend loop ik als Daisy Duck dat trekt dan in de loop van de ochtend bij. Sta ik te koken slaat de verzuring toe tussen mijn schouderbladen zodoende afspraken bij de fysiotherapeut.

Door een tip van medebloggers CBD olie aan het nemen, iets meer dan een maand, mijn slaap is er beter op geworden en zo ook met energie, normaal had ik tegen 12.00 aan de middag geen puf/zin meer moe en nu gaat dat steeds beter !

Verder hebben wij ook nog hele leuke dingen voor ons mogen bewerkstelligen daar kom ik in een andere blog op terug , als het daadwerkelijk als gepland daar is.

Gisteren waren we al vroeg op pad, er was de telefleur in Heerlen, kleinschalig maar gezellig. We gingen redelijk op tijd omdat we de mensen massa voor wilde zijn. Dat is ook redelijk gelukt.

Ger poseerde even hahaha, we hadden er meer van verwacht qua bloemen en plantjes pracht zo gezien waren we er zo door heen gelopen.

We hebben een paar balkon plantjes mee genomen, asperges en aarbeien.

Tijdens deze Telefleur waren de winkels ook geopend en hebben wij nog wat gescoord qua kleding.

Toen we het genoeg vonden zijn we voor de innerlijke mens gaan zorgen bij Goya in Heerlen.

Ja lekker hè ? Vonden wij ook😋

Het ging tegen 12.00 uur aan, daar waar de meeste een ontbijtje hadden zaten wij aan de wafels met aarbeien en vanille ijs.

Het was een gezellige voormiddag. Bij thuiskomst het eerste onze 2 schatjes uitgelaten, deze laten wij bij dergelijke markten thuis, dat voeten kijken is niks voor ze, laat staan dat hun op hun pootjes getrapt zouden worden. Nee thuis met een snackje en hun “bedje” zijn ze beter af.

Nu zitten we dan op 31 mei, vandaag alweer 21 jaar geleden dat mijn nichtje van 6 jaar plotseling kwam te overlijden. Een inktzwarte bladzijde waar levens nooit meer dat werd wat het geweest was. Ze was een eerste dochter, eerste kleindochter en eerste nichtje en dat zal ze ook altijd zo blijven het enigste meisje die ons allemaal raakte 🌟🙏

Er zou eens niks gebeuren, Gezondheid, In de Maatschappij, Persoonlijk

Wat is wijs

Eerder had ik al eens benoemd dat er iets met mijn oog moest gebeuren. Afgelopen vrijdag heb ik de lens gekregen die mijn linkeroog kunstmatig blind maakt. Vandaag 3 dagen dat ik de lens in had.Toen ik vrijdag de lens kreeg, gingen wij direct erna omdat we toch in Maastricht waren naar de markt. Het was erg druk en op een gegeven moment kreeg ik het “benauwd ” niet in de zin van geen lucht maar dat er zich vanalles om mij heen bewoog en ik ,wilde ik het van links zien , me goed moest omdraaien.Eenmaal thuis viel dat weg ,ook gisteren, met de hondjes uitlaten ook geen last.Echter vandaag was koopzondag en ik waagde het loopje , ongeveer 10 minuten naar het centrum, eenmaal daar en in de winkels was het best weer vermoeiend met kijken. Nu kan het een kwestie van gewenning zijn. Echter ik zag niet wie schuin van mij stond, greep langs het gordijn van de kleedkamer en zag niet dat de verkoopster mij een kledingstuk aanreikte in de kleedkamer. Zal wel hilarisch uit hebben gezien maar zo voelde ik mij niet.Morgen een gesprek over de mogelijke operatie om mijn oog recht te zetten, dat wil ook zeggen dat ik na de operatie definitief vastzit aan de lens, ik kan het wel uitdoen echter het dubbelzien zou volgens de ortopthist niet weg zijn en zelfs voor hoofdpijn kunnen zorgen.Nu ik deze lens een paar dagen draag stel ik mijzelf de vraag, “wat is wijs”?Nu ben ik gewend aan het oude patroon van dubbelzien, mijn oog staat wel enorm naar buiten en dat wordt nog erger met de jaren, dit is ook waarom ik voor een operatie ging.Echter de operatie zorgt voor een nieuw patroon van dubbelzien , optie de lens in zodat ik links niks zie en het dubbelzien uitschakel maar wel mijn oog weer mooi rechtstaat.Toch zie ik het nu niet meer als dè oplossing, ik vind mijzelf te jong om mij bloot te stellen om een oog , die weliswaar slecht ziet uit te schakelen en daar toch ook hinder van ondervind dat heb ik vandaag weer goed gemerkt.Ik zal morgen mijn zorgen uiten , ook blijf ik nog de lens dragen aangezien het pas een paar dagen zijn dat ik het in heb en mijn hersenen er ook nog aan wennen moeten. Zoals ik er nu in sta zeg ik , nee laat de operatie maar.Frustrerend, ze kunnen zoveel de artsen maar soms denk ik weleens dat iedere *peep* die correctie’s op en om cosmetische ingrepen laten doen altijd geholpen kunnen worden, echter komen mensen vanuit een medische aspect, er altijd wel een “addertje ” zit waarom ze het niet optimaal kunnen maken zonder dat men er iets anders voor moet inleveren.