belazerd, depressie, Er zou eens niks gebeuren, Gezondheid, Gezondheidszorg, In de Maatschappij, Persoonlijk

Diep gekwetst en teleurgesteld

Ik heb getwijfeld of het hier thuis hoorde om neer te zetten en ja ik breek het zwijgen.

Al jaren ook voor de dood van schoonvader waren het geen makkelijke personen in de omgang en zeker heeft een verhaal twee kanten, hun kant dat ik niet op mijn mond was en ben gevallen , dat mijn wortels niet 100% Nederlands zijn kortom niet de gewenste schoondochter.

Wat doe je dan , je doet je best, niet zo zeer voor hun maar hun enigste zoon en tevens kind , die het ook al zwaar te stellen had en heeft , nooit is iets goed , van overmatig contact naar nul contact en zo wisselde dat gedurende 27 jaar. Telkens was ik het dan die boter bij de vis deed , want ja enigs kind en het zijn toch zijn Ouders , zo zij ik dat ook altijd tegen hem , zodat hij het contact herstelde , want andersom gebeurde dat nooit. Uit die hoek kwam alleen geluid als er problemen waren.

Sinds Schoonvader is overleden is zij nog erger geworden , beschuldigingen jegens haar Zoon en ik middenin om de boel te sussen , ook omdat het in het extreme liep contact gelegd met hulpinstanties , zo krijgt ze een ouderezorg verpleegkundige om haar te monitoren. Echter sinds Schoonmoeder wist dat wij die hulpvraag hadden gevraagd mag i.v.m met de wet privacy op verzoek van haar geen terugkoppeling meer plaats vinden. Dat is nu dik 4 mnd geleden in die tussentijd waren er weer vele strubbelingen . Ze heeft een buurvrouw die amper 5 mnd in het gebouw woont, veranderingen met hele delicaten zaken laten uitvoeren, achteraf had ze spijt omdat het advies door de buurvrouw verkeerd was . Tjaaaa !

Wij mochten echter niet kortsluiten met de buurvrouw o nee , dat mocht niet. Wij mochten niet vragen waarom buurvrouw niet eerst contact met de Zoon had gezocht of dat allemaal wel veranderd kon of mocht worden.

Vorige week staat Schoonmoeder om 8.20 in de ochtend aan de deur. Wij lagen nog in bed. Maar je wilt haar niet laten staan. Ze begint over 1 thema dat ergens een foutmelding kwam aan een pinautomaat tot een eindeloze discussie die overging in gemene uitlatingen, niet willen luisteren, het was over en weer geschreeuw.

Ik was het zo zat dat ik haar verzocht de woning te verlaten, dat had haar Zoon ook al enige malen gedaan, dat dit wederom bij haar op niks zou uit lopen, haar twinkelende oogjes met een lichtelijke glimlach genoeg zij. Had ik nogmaals verzocht aan haar de woning te verlaten met het daarbij behorende gebaar waar de deur was.

Ik had het niet in de gaten en kreeg een flinke stoot van haar elleboog in mijn maag en een paar flinke dreunen tegen mijn borstkas en alsof dat al niet erg genoeg was, kijkt zij mij aan met een zeer duistere blik en durft te zeggen, raak mij niet aan en vuiste weer op mijn borst. Ik was letterlijk bevroren op de plaats en haar Zoon heeft haar buiten gezet.

Ik heb, hoe triest klinkt dat, echter ik heb de politie gebeld om het te melden en wat kunnen we er tegendoen ?

Politie dacht mee , aangezien ik geen aanklacht wilde starten hadden ze wel een melding genoteerd , ook het advies dit met haar arts en ouderenzorg te bespreken.

Mantelzorgsteunpunt kon mij niet helpen, Ouderenzorg was donderdag niet bereikbaar hebben mij gisteren pas terug gebeld , vonden het erg maar hun contact met haar was positief, een aardige 80 jarige vriendelijke vrouw , ze zou het wel met de arts overleggen !

Ja beste mensen zo loopt dat , je wilt hulp maar een aanklacht indienen is geen hulp en zou het laatste zijn wat ik zou doen , mensen die hulp kunnen verlenen zijn afhankelijk van de medewerking van cliënt !

Ik mag het niet zeggen maar zij heeft mij al zoveel aan het verstand gedaan, al toen ze 55 jaar was en nu schermt ze met haar 80 jarige leeftijd en dat alles niet makkelijk is echter het slaan gaat haar goed af en met kracht ! Dat ze zich maar laat onderzoeken, want haar temperament zal niet iedereen zo aanzich voorbij laten gaan en gelijk heeft men dan ook ,je hebt met je handen van andere af te blijven ook oudere mensen dienen hun handen thuis te houden !

Huisartsen dienen zorgen en klachten van familie serieus te nemen en zonodig bevoegdheid te krijgen om client te dwingen om bepaalde onderzoeken te ondergaan voor client haar welzijn en bescherming en ook voor bescherming van naaste !

Ouderen kunnen misstanden melden en dan krijgen ze hulp. Maar wij dan ? Hoe zit het met Mantelzorgers ? Waar krijgen hun gehoor ?

Advies was wel afstand te houden, eh ja daar was ik zelf al opgekomen op mij hoeft zij niet meer te rekenen !

Ik loop sinds vorige week met maag/darmkkachten, pijn op de ribben en borst, misselijjk en ontzettend moe , daar hoeft zij de concequenties niet van te dragen !

Er zou eens niks gebeuren, Gezondheid, In de Maatschappij, Persoonlijk

Wat is wijs

Eerder had ik al eens benoemd dat er iets met mijn oog moest gebeuren. Afgelopen vrijdag heb ik de lens gekregen die mijn linkeroog kunstmatig blind maakt. Vandaag 3 dagen dat ik de lens in had.Toen ik vrijdag de lens kreeg, gingen wij direct erna omdat we toch in Maastricht waren naar de markt. Het was erg druk en op een gegeven moment kreeg ik het “benauwd ” niet in de zin van geen lucht maar dat er zich vanalles om mij heen bewoog en ik ,wilde ik het van links zien , me goed moest omdraaien.Eenmaal thuis viel dat weg ,ook gisteren, met de hondjes uitlaten ook geen last.Echter vandaag was koopzondag en ik waagde het loopje , ongeveer 10 minuten naar het centrum, eenmaal daar en in de winkels was het best weer vermoeiend met kijken. Nu kan het een kwestie van gewenning zijn. Echter ik zag niet wie schuin van mij stond, greep langs het gordijn van de kleedkamer en zag niet dat de verkoopster mij een kledingstuk aanreikte in de kleedkamer. Zal wel hilarisch uit hebben gezien maar zo voelde ik mij niet.Morgen een gesprek over de mogelijke operatie om mijn oog recht te zetten, dat wil ook zeggen dat ik na de operatie definitief vastzit aan de lens, ik kan het wel uitdoen echter het dubbelzien zou volgens de ortopthist niet weg zijn en zelfs voor hoofdpijn kunnen zorgen.Nu ik deze lens een paar dagen draag stel ik mijzelf de vraag, “wat is wijs”?Nu ben ik gewend aan het oude patroon van dubbelzien, mijn oog staat wel enorm naar buiten en dat wordt nog erger met de jaren, dit is ook waarom ik voor een operatie ging.Echter de operatie zorgt voor een nieuw patroon van dubbelzien , optie de lens in zodat ik links niks zie en het dubbelzien uitschakel maar wel mijn oog weer mooi rechtstaat.Toch zie ik het nu niet meer als dè oplossing, ik vind mijzelf te jong om mij bloot te stellen om een oog , die weliswaar slecht ziet uit te schakelen en daar toch ook hinder van ondervind dat heb ik vandaag weer goed gemerkt.Ik zal morgen mijn zorgen uiten , ook blijf ik nog de lens dragen aangezien het pas een paar dagen zijn dat ik het in heb en mijn hersenen er ook nog aan wennen moeten. Zoals ik er nu in sta zeg ik , nee laat de operatie maar.Frustrerend, ze kunnen zoveel de artsen maar soms denk ik weleens dat iedere *peep* die correctie’s op en om cosmetische ingrepen laten doen altijd geholpen kunnen worden, echter komen mensen vanuit een medische aspect, er altijd wel een “addertje ” zit waarom ze het niet optimaal kunnen maken zonder dat men er iets anders voor moet inleveren.