Gezondheid, In de Maatschappij, Persoonlijk, Posting, Zeg het eens met .....

Andere volgorde

Goedenavond allemaal,

Normaal zou ik beginnen met onze Camper vakantie, echter daar later over.

Bij mijn afwezigheid heeft ook op blogland het een en ander erin gehakt bij voor vele van jullie een trouwe lieve blogmaatje en prive een goede vriendin van jullie was geworden. Sterkte voor 1 ieder van jullie die haar zo missen.

Hetzelfde geldt ook voor iedereen die buiten of binnen blogland, zoiets abrupt hebben meegemaakt. Of zelf geconfronteerd zijn met een ziekte en daar een weg en andere levensstijl in probeert te vinden.

Het leven is kostbaar niemand heeft een bol waar in staat, hoe, wanneer en wat en dat is maar goed ook.

Toch bij deze confrontaties groeit bij mij steeds meer het besef de dag te plukken maar merk ook dat die maatschappelijke rem er nog steeds op zit. De rem of het mag ! Ja mag , want de ogen van mensen als je laat blijken dat je door omstandigheden niet meer kunt werken.

Wij waren 5 dagen op vakantie toen ik een appje ontving een vriendin schreef mij dat mijn Huisarts was overleden, ik kon het niet bevatten laat staan geloven. Heb dan ook nogmaals gevraagd of haar informatie klopte. Ik deed in de tussentijd op de website van de praktijk kijken en ja, daar stond het , plotseling op 63 jarige leeftijd overleden op vakantie in zijn slaap.

Ik was er verslagen door, hij was sinds dat ik 12 jaar was mijn huisarts een persoon die zo gezien dingen wist die mijn ouders nog niet van mij wisten, 37 jaar en dan is deze vertrouwenspersoon er niet meer , ik heb wel een traantje gelaten en het heeft geduurd eer de vakantiestemming erin kwam.

Een vader die plannen had om af te bouwen, het rustiger aan doen en zijn Dochter steeds meer in de praktijk zou gaan zijn. Plannen waarin een jonge vrouw opeens in het diepe terecht komt, vader verloren , praktijk lopende houden een gezin.

Plannen zijn mooi, wacht echter niet te lang, kun je het ? Doen !

Zo hebben we ook een jong echtpaar getroffen die hun plannen zijn aan het uitvoeren, zij stopt volgend jaar met werken, zij en hij zijn in de 50 hebben goed kunnen voorzorgen, gaan straks nog meer met hun Camperreizen, geweldig vinden wij dat en hun ideeën die zij ten uitvoer brengen ook.

Wat sneu is, is de maatschappij, zij deelde het mondjesmaat met vrienden en waren die vrienden mee verheugd of stimulerend ? Nee. Alleen maar negatief, dat ze hun kinderen alleen lieten (volwassen mannen) en wat als er kleinkinderen komen ?

Nou ze besluiten dit nieuws maar nog niet verder te vertellen met zoveel negativiteit en terecht.

Wij zeiden dat ze het goed deden, dat ze genieten moesten met dit mooi vooruitzicht en hun kinderen steunen hun, dus zeiden wij, meer heb je niet nodig. De steun van je kinderen en het goede vooruitzicht maakt dat de tijd erheen plezierig is en ook veel vlugger daar is.

Ook dat is een andere volgorde, niet wachten tot iets ingrijpends gebeurd ,dat de maatschappij hun goedkeuring geeft maar doen als je het kan. Welk idee je ook hebt . Maakt het je blij, geeft het je ontspanning ,doen ,doen,doen !

Het hoeft maar iets te zijn waar jij je ontspanning uithaalt, boeken lezen/schrijven, bloggen, fotografie, fietsen, handwerken, vrijwilligen, bijbaantje of niksen helemaal niks moeten !

Doe dat wat jouw/jullie leven zin geeft , want het kan van de 1 op de andere dag anders lopen dan voorzien !

Denk niet alleen in de trant van “als we met pensioen zijn”. Leef nu en zoals jij/jullie het kunnen en willen.

Ik gun jullie alle gezondheid van de wereld en een sfeer en omstandigheden waar je plezier in en aan beleefd.

Bakken en Koken, Foto's, In de Maatschappij, Non-fictie, Ontspanning, Persoonlijk, Zeg het eens met .....

Niet altijd logisch wat ik kook

Sommige weten dat mijn Oma Indonesische was en mijn Moeder Indisch. Dus regelmatig kook ik dan ook Indonesisch, ik ben blij dat hun recepten in mijn hart zitten en dat ook enigszins smakelijk op tafel komt 😉

Morgen is zo’n 20 km van hier een Pasar Malam, ieder die er al eens is geweest weten dat je verscheidene lekkernijen kunt krijgen. Morgen brengen een vriendin en ik een bezoekje aan die Pasar.

Echter mij zit een paar dagen iets in mijn hoofd om te maken en dan moet ik het ook maken, het is een recept van o.a de T.V kok Mathijs Vriessen pindasaus! Ja pindasaus waar eet je dat bij, Saté o.a en Gado Gado . Tja laat ik dan ook de Gado Gado erbij maken.

De allereerste keer vanaf de pinda zelfgemaakte saus bereid , niet slecht wel nog voor verbetering qua smaak en structuur. Straks bij verhitting zal die smeuïg worden (hoop ik )

Normaal neem je kleefrijst bij de Gado Gado, ik heb de basmati wat langer laten koken zodat die plakt maar niet stijf is.

De gewenste groentes geblancheerd uit laten lekken en afkoelen. Ze staan in de ijskast.

Geen saté erbij vandaag, maar tempeh, die heb ik met knoflook, ui en sambal gebakken.

Dit is een koudgerecht ideaal voor de warme dagen.

Echter mijn logica m.b.t dit nu te koken is ver te zoeken , morgen kon ik hap klaren Gado Gado kopen op de Pasar 😂

Wado Luitjes het zal echter niet hangen blijven en morgen ? Ja morgen zal ik beslist iets anders heerlijks eten op de Pasar Malam en wellicht saté -tjes vandaar meenemen.

Gedichtjes, Gezondheid, In de Maatschappij, natuur, Ontspanning, Persoonlijk, Vakantie, Zeg het eens met .....

Zomer

Wat geven we voor een invulling aan dit seizoen ?

Verbinden we het aan vakantie?

Zon,strand en Zee ?

Aan hele warme dagen waar we weer klagen ?

Of genieten puur ?

Duurt die lang of van korte duur ?

Feit is dat de Zomer vandaag begonnen is. Haar entree heeft gemaakt met de bijhorende Zon , op een vrijdag waar ieder wellicht op de langste dag zijn eigen ontspannen invulling aan geven mag.

Gezondheid, In de Maatschappij, Non-fictie, Persoonlijk, Uncategorized

De Wachtkamer

Goedemorgen opzich is het best een luxe dat onze Huisarts al inloop spreekuur heeft vanaf 7.00 uur. Helaas ben ik niet de enigste die er zo overdenkt, heel zelde komt het voor dat het lekker rustig is maar niet vandaag. Het is alweer een tijdje geleden dat er zoveel voor mij zijn. 10 om precies te zijn.

Even nadenkend is dat begrijpelijk we zitten kort na het verlangde weekend.

Als het zo druk is , is het altijd zo’n gedoe om in de gaten te houden wie voor mij de laatste is, dan is het daar degene mijn buurt. Gelukkig stond diegene voor mij aan de bali dus dat scheelt.

Ik loop al 2 weken met een ontzettende droge neusholtes en het voelt niet prettig, ze zwellen ook zodat het vervelend is als je weinig lucht krijgt daardoor. Ook heb ik aan of achter of in mijn oor iets raars , nu al een paar keer tijdens of na het wandelen een geluid dat lijkt of ergens water wegloopt in een putje.

Het komt echter bij mezelf vandaan, mijn oor namelijk, zo raar! Ik keek eerst nog achter mij waar het geluid vandaan kwam, nou mijn oor dus ! Gelukkig geen pijn.

Dus vandaar zit ik nu in de wachtkamer met 10 mensen voor mij .

In de Maatschappij, In Memory, Koffie Praatje, Non-fictie, Persoonlijk, Uncategorized, Zeg het eens met .....

Bijna Juni

Koffiepraat…

Zo wat is deze maand ook weer omgevlogen, nu hadden wij veel te regelen en afspraken dan lijkt alles nog sneller te gaan.

We zijn in de Keukenhof geweest, er gelijk 6 daagjes weg eraan vast geplakt.

Het appartement verkocht en zonder te hoeven verhuizen.

Waar ik wel veel last van heb , kan niet schrijven had want ik heb het nog steeds, is behoorlijke pijn, dat heb ik normaal ook al echter het lijkt door het wisselvallige van het weer wel extreem aanwezig. In de ochtend loop ik als Daisy Duck dat trekt dan in de loop van de ochtend bij. Sta ik te koken slaat de verzuring toe tussen mijn schouderbladen zodoende afspraken bij de fysiotherapeut.

Door een tip van medebloggers CBD olie aan het nemen, iets meer dan een maand, mijn slaap is er beter op geworden en zo ook met energie, normaal had ik tegen 12.00 aan de middag geen puf/zin meer moe en nu gaat dat steeds beter !

Verder hebben wij ook nog hele leuke dingen voor ons mogen bewerkstelligen daar kom ik in een andere blog op terug , als het daadwerkelijk als gepland daar is.

Gisteren waren we al vroeg op pad, er was de telefleur in Heerlen, kleinschalig maar gezellig. We gingen redelijk op tijd omdat we de mensen massa voor wilde zijn. Dat is ook redelijk gelukt.

Ger poseerde even hahaha, we hadden er meer van verwacht qua bloemen en plantjes pracht zo gezien waren we er zo door heen gelopen.

We hebben een paar balkon plantjes mee genomen, asperges en aarbeien.

Tijdens deze Telefleur waren de winkels ook geopend en hebben wij nog wat gescoord qua kleding.

Toen we het genoeg vonden zijn we voor de innerlijke mens gaan zorgen bij Goya in Heerlen.

Ja lekker hè ? Vonden wij ook😋

Het ging tegen 12.00 uur aan, daar waar de meeste een ontbijtje hadden zaten wij aan de wafels met aarbeien en vanille ijs.

Het was een gezellige voormiddag. Bij thuiskomst het eerste onze 2 schatjes uitgelaten, deze laten wij bij dergelijke markten thuis, dat voeten kijken is niks voor ze, laat staan dat hun op hun pootjes getrapt zouden worden. Nee thuis met een snackje en hun “bedje” zijn ze beter af.

Nu zitten we dan op 31 mei, vandaag alweer 21 jaar geleden dat mijn nichtje van 6 jaar plotseling kwam te overlijden. Een inktzwarte bladzijde waar levens nooit meer dat werd wat het geweest was. Ze was een eerste dochter, eerste kleindochter en eerste nichtje en dat zal ze ook altijd zo blijven het enigste meisje die ons allemaal raakte 🌟🙏

Er zou eens niks gebeuren, Gezondheid, In de Maatschappij, Persoonlijk

Wat is wijs

Eerder had ik al eens benoemd dat er iets met mijn oog moest gebeuren. Afgelopen vrijdag heb ik de lens gekregen die mijn linkeroog kunstmatig blind maakt. Vandaag 3 dagen dat ik de lens in had.Toen ik vrijdag de lens kreeg, gingen wij direct erna omdat we toch in Maastricht waren naar de markt. Het was erg druk en op een gegeven moment kreeg ik het “benauwd ” niet in de zin van geen lucht maar dat er zich vanalles om mij heen bewoog en ik ,wilde ik het van links zien , me goed moest omdraaien.Eenmaal thuis viel dat weg ,ook gisteren, met de hondjes uitlaten ook geen last.Echter vandaag was koopzondag en ik waagde het loopje , ongeveer 10 minuten naar het centrum, eenmaal daar en in de winkels was het best weer vermoeiend met kijken. Nu kan het een kwestie van gewenning zijn. Echter ik zag niet wie schuin van mij stond, greep langs het gordijn van de kleedkamer en zag niet dat de verkoopster mij een kledingstuk aanreikte in de kleedkamer. Zal wel hilarisch uit hebben gezien maar zo voelde ik mij niet.Morgen een gesprek over de mogelijke operatie om mijn oog recht te zetten, dat wil ook zeggen dat ik na de operatie definitief vastzit aan de lens, ik kan het wel uitdoen echter het dubbelzien zou volgens de ortopthist niet weg zijn en zelfs voor hoofdpijn kunnen zorgen.Nu ik deze lens een paar dagen draag stel ik mijzelf de vraag, “wat is wijs”?Nu ben ik gewend aan het oude patroon van dubbelzien, mijn oog staat wel enorm naar buiten en dat wordt nog erger met de jaren, dit is ook waarom ik voor een operatie ging.Echter de operatie zorgt voor een nieuw patroon van dubbelzien , optie de lens in zodat ik links niks zie en het dubbelzien uitschakel maar wel mijn oog weer mooi rechtstaat.Toch zie ik het nu niet meer als dè oplossing, ik vind mijzelf te jong om mij bloot te stellen om een oog , die weliswaar slecht ziet uit te schakelen en daar toch ook hinder van ondervind dat heb ik vandaag weer goed gemerkt.Ik zal morgen mijn zorgen uiten , ook blijf ik nog de lens dragen aangezien het pas een paar dagen zijn dat ik het in heb en mijn hersenen er ook nog aan wennen moeten. Zoals ik er nu in sta zeg ik , nee laat de operatie maar.Frustrerend, ze kunnen zoveel de artsen maar soms denk ik weleens dat iedere *peep* die correctie’s op en om cosmetische ingrepen laten doen altijd geholpen kunnen worden, echter komen mensen vanuit een medische aspect, er altijd wel een “addertje ” zit waarom ze het niet optimaal kunnen maken zonder dat men er iets anders voor moet inleveren.