belazerd, depressie, Er zou eens niks gebeuren, Gezondheid, Gezondheidszorg, In de Maatschappij, Persoonlijk

Diep gekwetst en teleurgesteld

Ik heb getwijfeld of het hier thuis hoorde om neer te zetten en ja ik breek het zwijgen.

Al jaren ook voor de dood van schoonvader waren het geen makkelijke personen in de omgang en zeker heeft een verhaal twee kanten, hun kant dat ik niet op mijn mond was en ben gevallen , dat mijn wortels niet 100% Nederlands zijn kortom niet de gewenste schoondochter.

Wat doe je dan , je doet je best, niet zo zeer voor hun maar hun enigste zoon en tevens kind , die het ook al zwaar te stellen had en heeft , nooit is iets goed , van overmatig contact naar nul contact en zo wisselde dat gedurende 27 jaar. Telkens was ik het dan die boter bij de vis deed , want ja enigs kind en het zijn toch zijn Ouders , zo zij ik dat ook altijd tegen hem , zodat hij het contact herstelde , want andersom gebeurde dat nooit. Uit die hoek kwam alleen geluid als er problemen waren.

Sinds Schoonvader is overleden is zij nog erger geworden , beschuldigingen jegens haar Zoon en ik middenin om de boel te sussen , ook omdat het in het extreme liep contact gelegd met hulpinstanties , zo krijgt ze een ouderezorg verpleegkundige om haar te monitoren. Echter sinds Schoonmoeder wist dat wij die hulpvraag hadden gevraagd mag i.v.m met de wet privacy op verzoek van haar geen terugkoppeling meer plaats vinden. Dat is nu dik 4 mnd geleden in die tussentijd waren er weer vele strubbelingen . Ze heeft een buurvrouw die amper 5 mnd in het gebouw woont, veranderingen met hele delicaten zaken laten uitvoeren, achteraf had ze spijt omdat het advies door de buurvrouw verkeerd was . Tjaaaa !

Wij mochten echter niet kortsluiten met de buurvrouw o nee , dat mocht niet. Wij mochten niet vragen waarom buurvrouw niet eerst contact met de Zoon had gezocht of dat allemaal wel veranderd kon of mocht worden.

Vorige week staat Schoonmoeder om 8.20 in de ochtend aan de deur. Wij lagen nog in bed. Maar je wilt haar niet laten staan. Ze begint over 1 thema dat ergens een foutmelding kwam aan een pinautomaat tot een eindeloze discussie die overging in gemene uitlatingen, niet willen luisteren, het was over en weer geschreeuw.

Ik was het zo zat dat ik haar verzocht de woning te verlaten, dat had haar Zoon ook al enige malen gedaan, dat dit wederom bij haar op niks zou uit lopen, haar twinkelende oogjes met een lichtelijke glimlach genoeg zij. Had ik nogmaals verzocht aan haar de woning te verlaten met het daarbij behorende gebaar waar de deur was.

Ik had het niet in de gaten en kreeg een flinke stoot van haar elleboog in mijn maag en een paar flinke dreunen tegen mijn borstkas en alsof dat al niet erg genoeg was, kijkt zij mij aan met een zeer duistere blik en durft te zeggen, raak mij niet aan en vuiste weer op mijn borst. Ik was letterlijk bevroren op de plaats en haar Zoon heeft haar buiten gezet.

Ik heb, hoe triest klinkt dat, echter ik heb de politie gebeld om het te melden en wat kunnen we er tegendoen ?

Politie dacht mee , aangezien ik geen aanklacht wilde starten hadden ze wel een melding genoteerd , ook het advies dit met haar arts en ouderenzorg te bespreken.

Mantelzorgsteunpunt kon mij niet helpen, Ouderenzorg was donderdag niet bereikbaar hebben mij gisteren pas terug gebeld , vonden het erg maar hun contact met haar was positief, een aardige 80 jarige vriendelijke vrouw , ze zou het wel met de arts overleggen !

Ja beste mensen zo loopt dat , je wilt hulp maar een aanklacht indienen is geen hulp en zou het laatste zijn wat ik zou doen , mensen die hulp kunnen verlenen zijn afhankelijk van de medewerking van cliënt !

Ik mag het niet zeggen maar zij heeft mij al zoveel aan het verstand gedaan, al toen ze 55 jaar was en nu schermt ze met haar 80 jarige leeftijd en dat alles niet makkelijk is echter het slaan gaat haar goed af en met kracht ! Dat ze zich maar laat onderzoeken, want haar temperament zal niet iedereen zo aanzich voorbij laten gaan en gelijk heeft men dan ook ,je hebt met je handen van andere af te blijven ook oudere mensen dienen hun handen thuis te houden !

Huisartsen dienen zorgen en klachten van familie serieus te nemen en zonodig bevoegdheid te krijgen om client te dwingen om bepaalde onderzoeken te ondergaan voor client haar welzijn en bescherming en ook voor bescherming van naaste !

Ouderen kunnen misstanden melden en dan krijgen ze hulp. Maar wij dan ? Hoe zit het met Mantelzorgers ? Waar krijgen hun gehoor ?

Advies was wel afstand te houden, eh ja daar was ik zelf al opgekomen op mij hoeft zij niet meer te rekenen !

Ik loop sinds vorige week met maag/darmkkachten, pijn op de ribben en borst, misselijjk en ontzettend moe , daar hoeft zij de concequenties niet van te dragen !

Gezondheid, In de Maatschappij, Persoonlijk, Posting, Zeg het eens met .....

Andere volgorde

Goedenavond allemaal,

Normaal zou ik beginnen met onze Camper vakantie, echter daar later over.

Bij mijn afwezigheid heeft ook op blogland het een en ander erin gehakt bij voor vele van jullie een trouwe lieve blogmaatje en prive een goede vriendin van jullie was geworden. Sterkte voor 1 ieder van jullie die haar zo missen.

Hetzelfde geldt ook voor iedereen die buiten of binnen blogland, zoiets abrupt hebben meegemaakt. Of zelf geconfronteerd zijn met een ziekte en daar een weg en andere levensstijl in probeert te vinden.

Het leven is kostbaar niemand heeft een bol waar in staat, hoe, wanneer en wat en dat is maar goed ook.

Toch bij deze confrontaties groeit bij mij steeds meer het besef de dag te plukken maar merk ook dat die maatschappelijke rem er nog steeds op zit. De rem of het mag ! Ja mag , want de ogen van mensen als je laat blijken dat je door omstandigheden niet meer kunt werken.

Wij waren 5 dagen op vakantie toen ik een appje ontving een vriendin schreef mij dat mijn Huisarts was overleden, ik kon het niet bevatten laat staan geloven. Heb dan ook nogmaals gevraagd of haar informatie klopte. Ik deed in de tussentijd op de website van de praktijk kijken en ja, daar stond het , plotseling op 63 jarige leeftijd overleden op vakantie in zijn slaap.

Ik was er verslagen door, hij was sinds dat ik 12 jaar was mijn huisarts een persoon die zo gezien dingen wist die mijn ouders nog niet van mij wisten, 37 jaar en dan is deze vertrouwenspersoon er niet meer , ik heb wel een traantje gelaten en het heeft geduurd eer de vakantiestemming erin kwam.

Een vader die plannen had om af te bouwen, het rustiger aan doen en zijn Dochter steeds meer in de praktijk zou gaan zijn. Plannen waarin een jonge vrouw opeens in het diepe terecht komt, vader verloren , praktijk lopende houden een gezin.

Plannen zijn mooi, wacht echter niet te lang, kun je het ? Doen !

Zo hebben we ook een jong echtpaar getroffen die hun plannen zijn aan het uitvoeren, zij stopt volgend jaar met werken, zij en hij zijn in de 50 hebben goed kunnen voorzorgen, gaan straks nog meer met hun Camperreizen, geweldig vinden wij dat en hun ideeën die zij ten uitvoer brengen ook.

Wat sneu is, is de maatschappij, zij deelde het mondjesmaat met vrienden en waren die vrienden mee verheugd of stimulerend ? Nee. Alleen maar negatief, dat ze hun kinderen alleen lieten (volwassen mannen) en wat als er kleinkinderen komen ?

Nou ze besluiten dit nieuws maar nog niet verder te vertellen met zoveel negativiteit en terecht.

Wij zeiden dat ze het goed deden, dat ze genieten moesten met dit mooi vooruitzicht en hun kinderen steunen hun, dus zeiden wij, meer heb je niet nodig. De steun van je kinderen en het goede vooruitzicht maakt dat de tijd erheen plezierig is en ook veel vlugger daar is.

Ook dat is een andere volgorde, niet wachten tot iets ingrijpends gebeurd ,dat de maatschappij hun goedkeuring geeft maar doen als je het kan. Welk idee je ook hebt . Maakt het je blij, geeft het je ontspanning ,doen ,doen,doen !

Het hoeft maar iets te zijn waar jij je ontspanning uithaalt, boeken lezen/schrijven, bloggen, fotografie, fietsen, handwerken, vrijwilligen, bijbaantje of niksen helemaal niks moeten !

Doe dat wat jouw/jullie leven zin geeft , want het kan van de 1 op de andere dag anders lopen dan voorzien !

Denk niet alleen in de trant van “als we met pensioen zijn”. Leef nu en zoals jij/jullie het kunnen en willen.

Ik gun jullie alle gezondheid van de wereld en een sfeer en omstandigheden waar je plezier in en aan beleefd.

Foto's, Fotoblog, In de Maatschappij, Non-fictie, Oud en Nieuw, Posting, Uncategorized, Zeg het eens met .....

Werklui

Hoe is dat woord eigenlijk tot stand gekomen? Werklui .Ze werken dus kan met het niet bepaald lui noemen.Bij dat thema , wij hebben werklui over de vloer.Het moet wil ik mijn keuken gemonteerd hebben maar vindt het altijd verschrikkelijk. Buiten een kop koffie en wat fris kan ik mij niet nuttig maken en zit maar te zitten ,tja wil ze niet onder de voeten lopen en een kletskous ben ik ook niet.Weer zo’n woord, waar zou dat tot standen zijn gekomen kletskous ?Hoe dan ook , ik zal blij zijn als vandaag alles hangt en staat . Het heeft er namelijk 4 dagen zo uitgezien.Nee nee pakjesavond is het nog niet 😉

Bakken en Koken, Foto's, In de Maatschappij, Non-fictie, Ontspanning, Persoonlijk, Zeg het eens met .....

Niet altijd logisch wat ik kook

Sommige weten dat mijn Oma Indonesische was en mijn Moeder Indisch. Dus regelmatig kook ik dan ook Indonesisch, ik ben blij dat hun recepten in mijn hart zitten en dat ook enigszins smakelijk op tafel komt 😉

Morgen is zo’n 20 km van hier een Pasar Malam, ieder die er al eens is geweest weten dat je verscheidene lekkernijen kunt krijgen. Morgen brengen een vriendin en ik een bezoekje aan die Pasar.

Echter mij zit een paar dagen iets in mijn hoofd om te maken en dan moet ik het ook maken, het is een recept van o.a de T.V kok Mathijs Vriessen pindasaus! Ja pindasaus waar eet je dat bij, Saté o.a en Gado Gado . Tja laat ik dan ook de Gado Gado erbij maken.

De allereerste keer vanaf de pinda zelfgemaakte saus bereid , niet slecht wel nog voor verbetering qua smaak en structuur. Straks bij verhitting zal die smeuïg worden (hoop ik )

Normaal neem je kleefrijst bij de Gado Gado, ik heb de basmati wat langer laten koken zodat die plakt maar niet stijf is.

De gewenste groentes geblancheerd uit laten lekken en afkoelen. Ze staan in de ijskast.

Geen saté erbij vandaag, maar tempeh, die heb ik met knoflook, ui en sambal gebakken.

Dit is een koudgerecht ideaal voor de warme dagen.

Echter mijn logica m.b.t dit nu te koken is ver te zoeken , morgen kon ik hap klaren Gado Gado kopen op de Pasar 😂

Wado Luitjes het zal echter niet hangen blijven en morgen ? Ja morgen zal ik beslist iets anders heerlijks eten op de Pasar Malam en wellicht saté -tjes vandaar meenemen.

Gedichtjes, Gezondheid, In de Maatschappij, natuur, Ontspanning, Persoonlijk, Vakantie, Zeg het eens met .....

Zomer

Wat geven we voor een invulling aan dit seizoen ?

Verbinden we het aan vakantie?

Zon,strand en Zee ?

Aan hele warme dagen waar we weer klagen ?

Of genieten puur ?

Duurt die lang of van korte duur ?

Feit is dat de Zomer vandaag begonnen is. Haar entree heeft gemaakt met de bijhorende Zon , op een vrijdag waar ieder wellicht op de langste dag zijn eigen ontspannen invulling aan geven mag.

Fictie, Gezondheid, In de Maatschappij, Non-fictie, Uncategorized, Vervolg, Zeg het eens met .....

En nu ?

Truus ging naar huis, het was een emotionele dag en haar bekruipt een angstig gevoel over haar zusje Marie.

Eenmaal thuis neemt ze contact met hun broer Ton. Ton begreep Truus haar onrust volkomen, ook hij bespeurde veranderingen bij Marie en vooral dat ze erg onrustig bleek en een kort lontje had. Hij gaf Truus te kennen dat hij getracht had met Marie te praten of haar iets dwars zat of dat ze problemen met iets had, gezien ze zo nerveus en gepikeerd over kwam. Wat zei ze daarop vroeg Truus ?

Tja zegt Ton ze weet niet dat ze zo overkomt en wordt boos , ze heeft het gevoel dat jij en ik iets tegen haar hebben omdat wij beiden hetzelfde aankaarten bij der.

Ja Ton zo ging het vandaag ook bij haar, ze raakte helemaal overstuur , ze vergat ook dat Mieke er niet meer was en dat was de druppel ze hield het niet meer droog. Ik ook niet omdat je ziet dat ze machteloos is en ja eerlijk gezegd ik ook .

Ton ik ga nu ophangen, ik ga haar huisarts bellen. Is goed zegt Ton ik hoor wel weer van je , dag Zus.

Truus zocht het nummer op , ze hadden beide niet dezelfde huisarts zodoende was ze een beetje huiverig maar ze wist niet wat ze anders moest.

De assistente nam de telefoon aan, Truus gaf de gegevens door zodat ze wisten over welke patiënt het zou gaan. Truus deed haar verhaal zo goed als het kon. Ja Mevr ik begrijp dat u zich zorgen maakt om uw zus , hier hebben we nog niks kunnen merken. Wat zou u nu van ons willen? Truus zei dat ze graag had dat ze haar zusje Marie deden onderzoeken. Ja Mevr dat kan ik u niet beloven, als u zus niet openstaat om iets toe te geven en wij niks concreets merken kunnen wij haar niet dwingen tot een onderzoek .

Truus en nu ? Wat nu ? Overal hangen folders,zie je reclames over Ouderen en dat men ze goed in de gaten moet houden, bij merkbare verandering aan de bel trekken!

Ik begrijp u Mevr, zal ik eens overleggen met de Ouderenverpleegkundige of ze eens bij u zus op huisvisite gaat om eens een inschatting te kunnen maken? Ja graag zei Truus !

Enkele weken gingen voorbij , Truus werd gebeld door de Ouderenverpleegkundige, Truus deed weer haar verhaal en die van Ton , de Ouderenverpleegkundige zei dat ze dezelfde middag langs zou gaan en als ze binnen werd gelaten kon ze later nog verslag uitbrengen.

Later op de dag ging de telefoon, de Ouderenverpleegkundige, ik was bij uw zus en mijn indruk was dat ze vrij rustig en goed overkwam, ik kon niet aan de hand van dit bezoekje vastellen wat u mij vertelde . Ze had wel een iets wat hoge bloeddruk maar dat kan ook zijn doordat ik er onaangekondigd stond . Ik heb met uw zus afgesproken dat ik over 2 maanden nogeens voorbij zal komen.

Truus is er niet gerust op maar bedankt zich, ze spreken ook af dat als zich nog meer rare dingen zouden voordoen dat ze kon bellen.

Truus en Ton waren nog bij Marie geweest echter de bezoekjes werden steeds vermoeiender, het leek alsof Marie alleen maar nog boos kon zijn. De voet was nog niet binnen de deur en dan begon het gemopper. Het ging zover dat er altijd wel een woordenwisseling ontstond en dan kon Marie niet stoppen ook niet bij het verlaten van haar flatje tot op de gang dat men zich schaamde voor de buren . Vooral Ton met zijn zware stem .

Truus besloot voor die 2 maanden nogeens te bellen, het bleek dat de Ouderenverpleegkundige maar 1 dag in de week zat dus moest er weer teruggebeld worden.

En nu ? Afwachten ?