Fictie, Gezondheid, In de Maatschappij, Non-fictie, Uncategorized, Vervolg, Zeg het eens met .....

En nu ?

Truus ging naar huis, het was een emotionele dag en haar bekruipt een angstig gevoel over haar zusje Marie.

Eenmaal thuis neemt ze contact met hun broer Ton. Ton begreep Truus haar onrust volkomen, ook hij bespeurde veranderingen bij Marie en vooral dat ze erg onrustig bleek en een kort lontje had. Hij gaf Truus te kennen dat hij getracht had met Marie te praten of haar iets dwars zat of dat ze problemen met iets had, gezien ze zo nerveus en gepikeerd over kwam. Wat zei ze daarop vroeg Truus ?

Tja zegt Ton ze weet niet dat ze zo overkomt en wordt boos , ze heeft het gevoel dat jij en ik iets tegen haar hebben omdat wij beiden hetzelfde aankaarten bij der.

Ja Ton zo ging het vandaag ook bij haar, ze raakte helemaal overstuur , ze vergat ook dat Mieke er niet meer was en dat was de druppel ze hield het niet meer droog. Ik ook niet omdat je ziet dat ze machteloos is en ja eerlijk gezegd ik ook .

Ton ik ga nu ophangen, ik ga haar huisarts bellen. Is goed zegt Ton ik hoor wel weer van je , dag Zus.

Truus zocht het nummer op , ze hadden beide niet dezelfde huisarts zodoende was ze een beetje huiverig maar ze wist niet wat ze anders moest.

De assistente nam de telefoon aan, Truus gaf de gegevens door zodat ze wisten over welke patiënt het zou gaan. Truus deed haar verhaal zo goed als het kon. Ja Mevr ik begrijp dat u zich zorgen maakt om uw zus , hier hebben we nog niks kunnen merken. Wat zou u nu van ons willen? Truus zei dat ze graag had dat ze haar zusje Marie deden onderzoeken. Ja Mevr dat kan ik u niet beloven, als u zus niet openstaat om iets toe te geven en wij niks concreets merken kunnen wij haar niet dwingen tot een onderzoek .

Truus en nu ? Wat nu ? Overal hangen folders,zie je reclames over Ouderen en dat men ze goed in de gaten moet houden, bij merkbare verandering aan de bel trekken!

Ik begrijp u Mevr, zal ik eens overleggen met de Ouderenverpleegkundige of ze eens bij u zus op huisvisite gaat om eens een inschatting te kunnen maken? Ja graag zei Truus !

Enkele weken gingen voorbij , Truus werd gebeld door de Ouderenverpleegkundige, Truus deed weer haar verhaal en die van Ton , de Ouderenverpleegkundige zei dat ze dezelfde middag langs zou gaan en als ze binnen werd gelaten kon ze later nog verslag uitbrengen.

Later op de dag ging de telefoon, de Ouderenverpleegkundige, ik was bij uw zus en mijn indruk was dat ze vrij rustig en goed overkwam, ik kon niet aan de hand van dit bezoekje vastellen wat u mij vertelde . Ze had wel een iets wat hoge bloeddruk maar dat kan ook zijn doordat ik er onaangekondigd stond . Ik heb met uw zus afgesproken dat ik over 2 maanden nogeens voorbij zal komen.

Truus is er niet gerust op maar bedankt zich, ze spreken ook af dat als zich nog meer rare dingen zouden voordoen dat ze kon bellen.

Truus en Ton waren nog bij Marie geweest echter de bezoekjes werden steeds vermoeiender, het leek alsof Marie alleen maar nog boos kon zijn. De voet was nog niet binnen de deur en dan begon het gemopper. Het ging zover dat er altijd wel een woordenwisseling ontstond en dan kon Marie niet stoppen ook niet bij het verlaten van haar flatje tot op de gang dat men zich schaamde voor de buren . Vooral Ton met zijn zware stem .

Truus besloot voor die 2 maanden nogeens te bellen, het bleek dat de Ouderenverpleegkundige maar 1 dag in de week zat dus moest er weer teruggebeld worden.

En nu ? Afwachten ?

6 gedachten over “En nu ?”

  1. En inderdaad zo kan het gaan. Mijn schoonmoeder was in jaar X helemaal door de medische molen gehaald. Alles was in orde, geestelijk ook geen rare dingen.
    Vier jaar later heb ik een gesprek aangevraagd met de huisarts. We maakten ons al heel lang zorgen, eigenlijk al een paar jaar. Nou, volgens hem was er niks aan de hand hoor. Ze was toch helemaal gezond verklaard? Ja… inmiddels 4 jaar geleden. Maar ze is nu echt heel erg dement en doet de raarste dingen vertelde ik. Hij gaf het niet toe. Gaf alleen wel een recept voor slaapmiddelen. Elke 10 dagen voor een hele maand. Ze had een flinke voorraad. Bij de apotheek orde op zaken gesteld. Toen ging ze weglopen. En werd ze heel erg agressief als mijn schoonvader ’s avonds de deur op slot deed.
    Uiteindelijk opgenomen door de crisisdienst in een psychiatrisch ziekenhuis ter observatie, gesloten, om te bepalen of en hoe erg ze dement was.
    Na 6 weken de uitslag. Ze kon niet meer naar huis en stond al direct op een A-lijst voor een plek op een gesloten afdeling in een verpleegtehuis. Mijn schoonvader heeft het heel moeilijk gehad. Komt dit verhaal uit je eigen kringetje Laura? Zoja, wens ik alle betrokkenen heel veel sterkte! XXX

    1. Het is triest gesteld Treeske, ze vragen mensen alert te zijn maar bij info die ze aangereikt krijgen luisteren ze slecht naar met alle gevolgen vandien.

      Mijn moeder werd afgescheept met ouderdomsdepressie , wij waren een aantal keren op de SEH omdat het veel op een hersenbloeding leek, ze werd weggestuurd, tot de dag dat ik haar thuis op de grond vond ,die dag duurde het 6 uur eer iemand een ambulance belde, eenmaal in het ZH ook onheus benaderd zelfs mijn moeder, tot de uitslag kwam een hersentumor.

      Hedendaags is er qua luisteren en adequaat handelen ook nog niet veel veranderd. Xxx

Laat een berichtje achter :-)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s