In Memory, Persoonlijk, Vroeger

Dachau 1940/41….

Gesproken werd er amper over. Ik wist dat mijn Opa van mijn vaders kant gedeporteerd was.
Mijn Oma niet lang daarna overleed aan haar hart. ( Zij overleed op Heilig Avond).
Mijn vader pas 16 jaar, had nog een oudere zus. Ik heb hun nooit gekend. Mijn vader besprak zijn partisane tijd uiterst zelden en als met Ger.

Het rare is dat nu mijn ouders er beide niet meer zijn. Ik juist nieuwschierig werd, waar Opa Buszewski terrecht was gekomen, hoelang hij daar gezeten had en of er bij stond waarom ?

Ik kwam uit bij Concentratiekamp Dachau. Hij werd in 1940 vanuit Piotrkow Polen gedeporteerd  als Katholieke man en arbeider in september en is daar omgekomen/vermoord op 21-04-1941*

“Opa u die ik nooit heb mogen leren kennen,
U die voor zijn leven heeft moeten rennen,
U bent 1 van de vele stille stemmen.

Opa die twee generaties verder een erfgedachten van vrede en vrijheid als grondslag in mijn karakter wist te brengen,
Nooit , ook al heeft uw Zoon veel meegemaakt, haat was geen thema sterker nog het was denkelijk te pijnlijk dat het thema niet werd “aangeraakt”.

Opa na 70 jaar wijd ik deze blog aan u en alle die bijgedragen hebben aan onze vrijheid, wij mogen niet vergeten ! Opa Buszewski ik draag onze naam met trots , we zijn geworteld en sterk als een rots “.

image

We mogen de Verschrikkingen nooit vergeten ! Zodat het nooit meer gebeurd !